வெற்றிக்குக் கடிதம் – 1

பேரன்புள்ள வெற்றிவேல்…

‘நலமா?’ என்ற கேள்வியைக் கேட்டு என் நேரத்தை நான் வீணடிக்க விரும்பவில்லை. ஏனெனில், யார் உன்னிடம் இந்தக் கேள்வியை எழுப்பினாலும் போலியான புன்னகை ஒன்றை வெளிப்படுத்தி ‘நல்லாருக்கேன்’ என்ற பதிலைத் தெரிவித்துவிட்டுச் செல்கிறாய். உன்னைப் பற்றி மற்றவர்கள் வேண்டுமானால் அறியாமல் இருக்கலாம். உன்னுடனே காலத்தைக் கழிக்கும் நான் உன்னைப் பற்றி அனைத்தையும் அறிவேன் என்பதை மறந்துவிடாதே.

மேலும் படிக்க…

சிறுகதை – 1 : முதல் இரவு

அங்கே தனி அறைக்குள் எனக்காக ஒருத்தி காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். இங்கே நான்… நான் மட்டும் தனிமையில் மொட்டை மாடியில் கடந்த காலத்தை மனதில் சுமந்து சிந்தித்தபடி நடந்துகொண்டிருக்கிறேன்.

திருமணமே செய்துகொள்ளாமல் வாழ்க்கையைக் கடந்த கால நினைவுகளுடன் தனிமையில் கழித்துவிடலாம் என்று தான் நினைத்தேன். ஆனால், நம் விருப்பப்படி வாழ்க்கையைக் கழிக்க விதி விடவா செய்கிறது?
மேலும் படிக்க…

“உட்கார முடியாத அளவுக்கு நாத்தம் அடிக்கும்; திடீர்னு மல்லிகைப்பூ வாசமும் வீசும்” – கல்லறை ராஜுவின் கதை

ல்லறை… இனம்புரியாத தனிமை, வெறுமை, திகிலூட்டும் அமைதி என விதவிதமான உணர்வுகளைக் கிளர்த்திவிடும் ஓர் இடம். மயானம், கல்லறை, சுடுகாடு என்றாலே சிலருக்கு பயம் தொற்றிக்கொள்ளும். `சுடுகாட்டில் பேயைப் பார்த்தேன்’, `ஆவியைப் பார்த்தேன்’ என்றெல்லாம் பலர் சொல்லக் கேட்டிருப்போம். இதுபோன்ற கதைகள் இப்போது மட்டுமல்ல, பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நம்மிடையே உலவிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன. ஆனால், `அமானுஷ்யங்களின் உறைவிடம்’ எனப் பலர் கருதும் கல்லறையிலேயே குடும்பம் நடத்துகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்டவர்களில் ஒருவர் ராஜு, கல்லறைத் தோட்டத்தில் வசிப்பவர். அவரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டவுடன் கிளம்பிவிட்டேன்.

மேலும் படிக்க…

மதுவன மாது – 5

05. நாங்கூர் இளவரசி

நிலவு உச்சிக்கு வந்திருந்தது. பூந்தென்றல் சீராக வீசிக்கொண்டிருக்க குளிரத் தொடங்கியது. அருகில் சேர்த்து வைத்திருந்த சுள்ளிகளைக் கொண்டு வந்து அடுக்கினான் அவன். எங்கோ நடந்து சென்றவள் சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு நெருப்பினை ஒரு கமண்டலத்தில் கொண்டு வந்தாள். கமண்டலத்திலிருந்து சில நெருப்புத் துண்டுகளைக் கையால் அந்த சுள்ளிகளின் மீது போட்டவள் ஊதினாள். அடுத்த கணம் சுள்ளி எரியத் தொடங்கியது. அதன் மீது விறகுகளை எடுத்து அடுக்கினான் அவன். நெருப்பு, அந்தக் குளிர் காற்றிற்கு மிகவும் இதமாக இருந்தது. அந்த நெருப்பையே பார்த்துக்கொண்டு சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தேன். அவர்களும் எதுவும் பேசவில்லை.

மேலும் படிக்க…

மதுவன மாது – 4

04. இளவரசன்

“கன்னிகளை வர்ணிக்கும் குணம் மட்டுமா, பல யுகங்கள் மாறினாலும் நம் நாட்டு ஆடவர்களின் வீரம் சிறிதும் குறையாமல் இருப்பதும் நமக்குப் பெருமைக்குரியது தானே” எனக் கூறியபடியே எனக்கு முன் அமர்ந்திருந்த அந்தப் பெண்ணிற்கு அருகில் அமர்ந்தான் அவன்.

அவன் அமர்ந்த விதத்திலிருந்தே அவர்களுக்கிடையில் இருந்த காதலையும், நெருக்கத்தையும் என்னால் நன்கு புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.

மேலும் படிக்க…