மதுவன மாது – 5

05. நாங்கூர் இளவரசி

நிலவு உச்சிக்கு வந்திருந்தது. பூந்தென்றல் சீராக வீசிக்கொண்டிருக்க குளிரத் தொடங்கியது. அருகில் சேர்த்து வைத்திருந்த சுள்ளிகளைக் கொண்டு வந்து அடுக்கினான் அவன். எங்கோ நடந்து சென்றவள் சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு நெருப்பினை ஒரு கமண்டலத்தில் கொண்டு வந்தாள். கமண்டலத்திலிருந்து சில நெருப்புத் துண்டுகளைக் கையால் அந்த சுள்ளிகளின் மீது போட்டவள் ஊதினாள். அடுத்த கணம் சுள்ளி எரியத் தொடங்கியது. அதன் மீது விறகுகளை எடுத்து அடுக்கினான் அவன். நெருப்பு, அந்தக் குளிர் காற்றிற்கு மிகவும் இதமாக இருந்தது. அந்த நெருப்பையே பார்த்துக்கொண்டு சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தேன். அவர்களும் எதுவும் பேசவில்லை.

மேலும் படிக்க…

மதுவன மாது – 4

04. இளவரசன்

“கன்னிகளை வர்ணிக்கும் குணம் மட்டுமா, பல யுகங்கள் மாறினாலும் நம் நாட்டு ஆடவர்களின் வீரம் சிறிதும் குறையாமல் இருப்பதும் நமக்குப் பெருமைக்குரியது தானே” எனக் கூறியபடியே எனக்கு முன் அமர்ந்திருந்த அந்தப் பெண்ணிற்கு அருகில் அமர்ந்தான் அவன்.

அவன் அமர்ந்த விதத்திலிருந்தே அவர்களுக்கிடையில் இருந்த காதலையும், நெருக்கத்தையும் என்னால் நன்கு புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.

மேலும் படிக்க…

மதுவன மாது – 3

03. கொல்லியம் பாவை

ஒற்றையடிப் பாதையிலேயே அரைமணி நேரத்திற்கு மேல் தனியாக நடந்துகொண்டிருந்தேன். ‘தனியாகச் சென்ற மிர்துலா பாதுகாப்பாகச் சென்று சேர்ந்திருப்பாளா?’

‘அவளுக்கு ஏதாவது நேர்ந்துவிட்டால்?’

‘நம்பி அழைத்து வந்த பெண்ணை இப்படித் தனியாக விட்டுவிட்டது சரியா?’  எனப் பலவிதமான கேள்விகள் என்னுள் எழ, திரும்பிச் சென்றுவிடுவதுதான் சரி என முடிவெடுத்து வந்த பாதையிலேயே மீண்டும் நடக்கத் தொடங்கினேன். ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேல் நடந்திருப்பேன். ஆனால், சரியானப் பாதையை என்னால் கண்டறிய இயலவில்லை. அப்போதுதான் உணர்ந்தேன் நான், ‘பாதையைத் தவறவிட்டு விட்டேன்’ என்று.

மேலும் படிக்க…

இலக்கியப் பாடல்: என் மகளைக் கண்டீர்களா?

இன்று ஆடவர்களும், பெண்களும் காதல் கொண்டால் ஜாதி, பணம், அந்தஸ்து எனப் பல காரணங்களைக் கூறி காதலித்த இருவரையும் பிரித்துவிடுகிறார்கள். காதலித்த இருவரும் மணம் செய்து கொண்டாலும் அவர்களை கொன்றாவது தமது ஜாதிப் பெருமையை நிலை நிறுத்திக்கொள்ளவே அபலரும் முயல்கிறார்கள். ஆனால் காதலித்தவர்களின் மன நிலை, அவர்களின் ஆசை, தேடல், விருப்பம் என யாவற்றையும் கவனத்தில் கொள்ள மறுக்கிறார்கள். இப்படித்தான் காதல் கொண்ட இருவரது நிலை ஊருக்குத் தெரிந்துவிட்டது. உடனே காதலன் காதலியை அழைத்து சென்று உடன்போக்கு (நம்ம மொழில ஓடிப்போயட்டான்). பெண்ணைப் பெற்றத் தாயும் அவளைத் தேடி அலைகிறாள். வழியில் சில அந்தணர்களைக் (அந்தணர்கள் என்பவர்கள் பிராமணர்கள் கிடையாது. இது பற்றி தனிப் பதிவில் ஒரு நாள் விளக்குகிறேன்) கண்டு தனது மகளின் அடையாளங்களைக் கூறி கண்டீர்களா? என கேட்கிறாள். அவர்களும் கண்டோம் எனக்கூறி அவளுக்கு சில அறிவுரைகளை வழங்குகிறார். அறிவு தெளிந்த தாய், தனது கவலையை மறந்து வீடு திரும்புகிறாள். அந்த அந்தணர்கள் அந்தத் தாய்க்கு அப்படி என்ன ஆறுதல் சொன்னார் என அறிய கீழே தொடருங்கள்.

மேலும் படிக்க…

அதிபுனைவு சிறுகதை : 1 – இ அ பி – 275

செயற்கை மரங்கள் சூழ்ந்து, கால்கள் விரைத்துப்போகும்படி கருமை நிறத்தில் பனிக்கட்டிகள் நிறைந்த கடற்கரையில் நின்றுகொண்டிருந்த துரைராஜ் ஆவேசமாக பனிக்கட்டிகளையும், கருப்பு நிறத்தில் நுரையையும் வாரிக் கரையில் இறைத்துக்கொண்டிருந்த அலைகளையே வருத்தத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கடற்கரை மணல் துகளும், கடல் நீரும் கருமை நிறத்தில் காணப்பட்டதால் சூரிய ஒளியை கடலே உறிஞ்சிக் கொண்டதனால் நிலத்தின் வெப்பம் குறைந்தே காணப்பட்டது. அவர்களுக்குப் பின்னால் நிலத்தில் நெடுந்தொலைவில் நின்றுகொண்டிருந்த தொழிற்சாலை ஒன்று கரும்புகையையும், SO2 வாயுவையும் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.

மேலும் படிக்க…