வெற்றிக்குக் கடிதம் – 1

சிறைச் சாலையின் சிறப்பு இது மட்டும் இல்லை. மன்னர் ஹசனின் மனதில் தோன்றியதோ இதைவிடவும் கொடூரமான எண்ணம். ஒரு மனிதன் இறக்கும் வரை வெளிச்சத்தைப் பார்க்காமலே சிறையில் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் அவனது மனநிலை?’

அதனைச் செய்தார் ஹசன். அறைக்குள் துளியளவு வெளிச்சம் கூட நுழையாத அளவிற்கு அதனை வடிவமைத்தார். இருள் மட்டுமே அந்த அறையைச் சூழ்ந்திருந்தது.

இப்படி அமைக்கப்பட்டது ஒரு சிறை மட்டுமல்ல. மொத்தம் 58. 58 சிறை அறைகளில் 58 பேர் அடைக்கப்பட்டார்கள். கலகத்தில் கொல்லப்பட்டவர்கள் தவிர எஞ்சிய 58 பேரில் அனைவரும் குற்றவாளிகள் இல்லை. அவர்கள் தளபதியின் உத்தரவைக் கேட்டு நடந்தவர்கள். மேலும் பல வீரர்கள் அதிகாரிகளின் கட்டளையை நிறைவேற்றாமல் வெறுமனே நின்றவர்கள். மன்னர் அவர்களைப் பற்றி எந்தவிதத்திலும் கவலைப்படவில்லை. தன்னை எதிர்க்க நினைத்தவர்கள் அனைவரும் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்ற எண்ணம் மட்டுமே அவருக்கு மேலோங்கியிருந்தது. ஏனெனில், பழி வாங்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் மட்டும் வந்துவிட்டால் மனம் கொடூரமாக நினைக்கும் வெற்றி.

சிறை என்ற பெயரில் காணப்பட்ட அந்த இருள் சூழ்ந்த பொந்திற்குள் ஏகப்பட்ட பூச்சிகள், தேள், பூரான், பாம்புகள் எப்போதும் ஊர்ந்துகொண்டிருக்கும். இருள் மட்டுமே நிரம்பியிருந்த அந்த அறைக்குள் அவற்றைத் தொட்டுப்பார்த்தால் தான் அடையாளம் காண இயலும். பைத்தியம் பிடிக்க வைக்கும் அந்த இருளினால் பலருக்குப் பைத்தியம் பிடித்தது. அமரக் கூட முடியாத அறையில் சிறு நீரைக் கழித்து, காலைக் கடனைக் கழித்து, அதே அறையில் இருந்து சாப்பாட்டை உண்டு வெளிச்சம் என்பதைப் பார்க்காமலேயே உயிர் வாழ வேண்டும். எப்படி அவர்கள் வாழ்ந்திருப்பார்கள் என்று நினைத்துப் பார் வெற்றி. கற்பனை செய்து பார்.

பைத்தியம் முற்றி சிலர் இறந்தார்கள். பூச்சிகள் கடித்து சிலர் இறந்தார்கள். காற்று வீசாத அறையில் புழுக்கத்தில் உடல் வெந்து, சொறி வந்து வேதனையுடன் சிலர் இறந்தார்கள்.

‘சாகும் வரை இருள்’ என்ற தண்டனை வழங்கப்பட்டாலும் சிறைக்குள் எவராவது இறந்துவிட்டால் அவர்களுக்கு நடத்தப்படும் இறுதிச் சடங்குகளில் உயிருடன் இருப்பவர்கள் பங்கு பெறலாம். தன் நண்பர்களின் இறுதிச் சடங்கில் தான் அவர்களால் வெளிச்சத்தைக் காண முடியும். அதிலும் பல நாள்கள் இருளில் கிடந்து திடீரென்று வெளிச்சத்தைக் கண்டதால் பலர் பார்க்கும் தன்மையை இழந்திருந்தார்கள்.

இருளில் உழன்றே இறக்கப் போகும் கைதிகளுக்கு பார்வைதான் ஒரு கேடா என்று மன்னர் நினைத்திருக்கலாம்.

இறுதிச் சடங்கில் பங்கு கொண்ட வேளையில் அந்தக் கைதிகளின் அவல நிலையைக் கண்டவன் ஒருவன் இந்த இரகசியத்தை வெளியே கசியவிட்டான். ஐரோப்பிய நாடுகளின் மனித உரிமை அமைப்புகள் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்தன. பல ஐரோப்பிய நாடுகள் மன்னர் ஹசனோடு பேசி கடைசியில் அந்தச் சிறையை மூடவைத்தது மட்டுமல்லாமல் கைதிகளையும் விடுத்தன.

58 பேர் அடக்கப்பட்ட சூழலில் கடைசியாக எத்தனைப் பேர் உயிர் பிழைத்தனர் என்று தெரியுமா வெற்றி? வெறும் 5 பேர் மட்டுமே.

இந்த 5 அந்தக் கொடிய இருளுக்குள் எப்படி உயிர் பிழைத்திருந்தார்கள் என்பதை அறிவாயா நீ?

சொல்கிறேன். கேள்…

ஐந்து பேரில் ஒருவன் சலீம். கடவுள் நம்பிக்கை அறவே அற்றவன். இருள் சூழ்ந்த குழிக்குள் அடைக்கப்பட்டவன் தனது சக நண்பர்களின் இறப்பையும், வேதனையையும் கண்டவன் கடவுளை வேண்டத் தொடங்கினான். ஒரு நாளைக்கு ஒரு வேளை கூட தொழாதவன், அங்கு எப்பொழுதும் தொழுதபடி குரானையே ஓதிக் கொண்டிருந்தான். அவன் ஓதி அடங்கியதும் மற்றொருவன் ஓதத் தொடங்குவான். இப்படி அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் ஓதியது எத்தனை வருடங்கள் தெரியுமா?

13 ஆண்டுகள்.

13 ஆண்டுகளை இருளுக்குள்ளேயே கழித்தவர்கள் கண் மூடித்தனமாகக் கொண்ட இறை நம்பிக்கையின் பயனால் அவர்கள் உயிர் பிழைத்து வெளியே வந்தார்கள். வாழவே இயலாத நிலை, வெளியே செல்வோம் என்ற உறுதி இல்லை. ஆனாலும், அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தார்கள்.

உயிர் வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவர்களைக் காக்கவில்லை. இந்த நரகத்திலிருந்து கடவுள் நிச்சயம் காப்பார் என்ற நம்பிக்கை அவர்களைக் காத்தது. வாழ்க்கையில் கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை சிலவற்றின் மீது இருக்க வேண்டும் வெற்றி.

உன் நம்பிக்கை உன் வாசிப்பிலும், உன் எழுத்திலும் இருக்க வேண்டும் வெற்றி… வாழ்க்கை என்பது கடந்த காலத்தை நினைத்து வருந்துவது இல்லை. எதிர்காலத்தை எதிர்பார்ப்பில்லாமல் வாழக் கற்றுக் கொள்வது. வாழ்க்கையில் உனக்கு எது கிடைத்தாலும் அதனை ஏற்றுக்கொள்ளப் பழகு. அது மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும் சரி இல்லை துயரமாக இருந்தாலும் சரி…

வாழ்க்கையில் வாழ்தல் ஒரு கலை வெற்றி. அதைக் கற்றுக்கொள்வாய் என்று நம்புகிறேன் நான்…

அடுத்த முறை உன்னைச் சந்திக்கையில் புதிய வெற்றியாகச சந்திப்பேன் என்று நம்புகிறேன்…

பேரன்புடன்,
சி.வெற்றிவேல்,
சாலைக்குறிச்சி.
www.writervetrivel.com

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here