மூன்றாவது காதல்

ஞாயிறு மாலைப் பொழுது. அப்போதுதான் மெரீனாவில் கூட்டம் சேரத் தொடங்கியிருந்தது. மணலின் கதகதப்பையும், கடலிலிருந்து வீசிய குளிர்ந்த காற்றையும் ஒரு சேர அனுபவித்தபடியே அலைகள் பாதத்தைத் தொடாதபடி சற்றுத் தள்ளி நுரை பொங்கிய கடலலைகளையே பார்த்தபடி நடந்துகொண்டிருந்தான் சுதன்.

அப்போது அவனுக்குப் பின்னால் தொலைவிலிருந்து எழுந்த, “சுதா….” என்ற குரலைக் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தான்.

அங்கே வசந்தி அவனை நோக்கி வேகமாக நடந்து வந்துகொண்டிருந்தாள். அந்தக் குளிர்ந்த காற்றிலும் அவளது முகத்தில் வியர்வைத் துளிகள் முத்து முத்துக்களாய் நின்றதைப் பார்த்தபடியே சுதன் நிற்க, “எத்தன முறைங்க உங்க நம்பருக்கு டிரைப் பண்றது? போன அட்டண்ட பண்ண முடியாத அளவுக்கு பிசியா சுதன்?” எனக் கேட்டபடியே அவனை முறைத்தாள்.

மேலும் படிக்க…

உனக்கும் சேர்த்து நான் ஒருவன் காதல் செய்வேன்…

என் தேடல்

உனக்காகத்தான்…

என் பயணம்

உனக்காகத்தான்…

என் இலக்கும்

உனக்காகத்தான்…

 

யுகம் யுகங்களாக இறந்து

மீண்டும் மீண்டும் பிறந்துகொண்டிருக்கிறேன்

உனக்காக…

 

இருவரும் சந்திக்கும்போது

காதல் மொழி வேண்டாம்…

விழிகள் இணைந்து

நேரத்தைக் கடக்க வேண்டாம்..

உதட்டோரம் சிறு சிரிப்பு,

கடைக்கண் பார்வை என

எதுவும் தேவையில்லை…

 

பெருஞ்சிந்தனையில் பேனாவைக் கடிக்கும்

சமயத்திலோ…

உறக்கம் வராமல் புரண்டு படுக்கும்

பொழுதிலோ – அல்லது

தனிமையை விரும்பி

அமர்ந்திருக்கும் காலத்திலோ

என் நினைப்பு உன்னுள் தோன்றி

மறைந்தால் போதும்…

 

உனக்கும் சேர்த்து

நான் ஒருவன் காதல் செய்வேன்…

 

சி.வெற்றிவேல்…

சாளையக்குறிச்சி

பேரன்புள்ள காதலிகளுக்கு…

பேரன்புள்ள காதலிகளுக்கு,

வெற்றிவேல், அந்தக் கடிதத்தை நீ அப்படித் தொடங்கியிருக்கக் கூடாது. அதை வன்மையாக ஆட்சேபனை செய்கிறேன் நான். நீ இப்போதிருக்கும் தருணத்தில்

“உச்சி வானில்index

மேகங்களுக்கிடையில் நீந்திக்கொண்டிருக்கும் நிலா

கீழே விழப்போகிறது…

மேற்கு வானம் எரிந்துகொண்டிருக்கிறது.

இதே போன்றதொரு மாலைப் பொழுதில்

இருவரும் உரையாடிக் கொண்டிருந்தோம்…

ஆனால்,

மேலும் படிக்க…

மோகப் புயல்

என் உள்ளக்கிடங்கினுள்
மறைத்து வைத்திருக்கும் காதலெல்லாம்
மோகத்தீயாய் என்னுள்
சுடர்விடத் தொடங்கிவிட்டது…

காதல் மழையில் நனைந்துகொண்டிருந்த என்னை
உணர்சிகளால் ஆன
நரம்புகளுக்கிடையில் புறப்பட்ட
மோகப் புயல் சூழ்ந்து
சூறையாடுவதேனடி…

ஒளியினைப் பற்றிக்கொண்ட
நிலவினைப் போல
என் உயிரும் உனைப்பற்றிக்கொள்ள
துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது…

என் மோகத்தீயை
நீயும் உணர்ந்தால்,
என்னை அணைத்துக்கொள்…

தோட்டாவைப்போல் உன் பார்வை
என்னைத் துளைக்கட்டும்…
வாளினைப் போல என்னைக்
கிழித்தெறியட்டும்…
இதழ்களால் எனை
இதமாகத் தீண்டு…
முத்தத்தினால் எனை
மூழ்கடிக்கச் செய்…
உடல் சிவந்து கண்ணும் அளவிற்கு கடி…
தீண்டலினால் எனை
கொழுந்துவிட்டெரியச் செய்…

உன்னைத் தீண்ட
உன்னை நேசிக்க
உன்னை அணைக்க
உனக்காகவே நான் பிறந்திருப்பதைப் போல
எனக்காகவே நீயும் பிறந்திருக்கிறாய் எனில்
உன்னிடம் இருப்பவையனைத்தையும்
பாரபட்சமின்றி
எனக்காகக் கொடுத்துவிடு…

அஸ்தமனத் தொடுவானில்
மறைந்துபோகும் வெளிச்சத்தைப் போல
நானும் கரைந்துவிடுகிறேன்
உன் மார்புகளுக்கிடையில்…

சி.வெற்றிவேல்.
சாளையக்குறிச்சி..