வெற்றிக்குக் கடிதம் – 1

பேரன்புள்ள வெற்றிவேல்…

‘நலமா?’ என்ற கேள்வியைக் கேட்டு என் நேரத்தை நான் வீணடிக்க விரும்பவில்லை. ஏனெனில், யார் உன்னிடம் இந்தக் கேள்வியை எழுப்பினாலும் போலியான புன்னகை ஒன்றை வெளிப்படுத்தி ‘நல்லாருக்கேன்’ என்ற பதிலைத் தெரிவித்துவிட்டுச் செல்கிறாய். உன்னைப் பற்றி மற்றவர்கள் வேண்டுமானால் அறியாமல் இருக்கலாம். உன்னுடனே காலத்தைக் கழிக்கும் நான் உன்னைப் பற்றி அனைத்தையும் அறிவேன் என்பதை மறந்துவிடாதே.

மேலும் படிக்க…

இலக்கியப் பாடல்: என் மகளைக் கண்டீர்களா?

இன்று ஆடவர்களும், பெண்களும் காதல் கொண்டால் ஜாதி, பணம், அந்தஸ்து எனப் பல காரணங்களைக் கூறி காதலித்த இருவரையும் பிரித்துவிடுகிறார்கள். காதலித்த இருவரும் மணம் செய்து கொண்டாலும் அவர்களை கொன்றாவது தமது ஜாதிப் பெருமையை நிலை நிறுத்திக்கொள்ளவே அபலரும் முயல்கிறார்கள். ஆனால் காதலித்தவர்களின் மன நிலை, அவர்களின் ஆசை, தேடல், விருப்பம் என யாவற்றையும் கவனத்தில் கொள்ள மறுக்கிறார்கள். இப்படித்தான் காதல் கொண்ட இருவரது நிலை ஊருக்குத் தெரிந்துவிட்டது. உடனே காதலன் காதலியை அழைத்து சென்று உடன்போக்கு (நம்ம மொழில ஓடிப்போயட்டான்). பெண்ணைப் பெற்றத் தாயும் அவளைத் தேடி அலைகிறாள். வழியில் சில அந்தணர்களைக் (அந்தணர்கள் என்பவர்கள் பிராமணர்கள் கிடையாது. இது பற்றி தனிப் பதிவில் ஒரு நாள் விளக்குகிறேன்) கண்டு தனது மகளின் அடையாளங்களைக் கூறி கண்டீர்களா? என கேட்கிறாள். அவர்களும் கண்டோம் எனக்கூறி அவளுக்கு சில அறிவுரைகளை வழங்குகிறார். அறிவு தெளிந்த தாய், தனது கவலையை மறந்து வீடு திரும்புகிறாள். அந்த அந்தணர்கள் அந்தத் தாய்க்கு அப்படி என்ன ஆறுதல் சொன்னார் என அறிய கீழே தொடருங்கள்.

மேலும் படிக்க…

மூன்றாவது காதல்

ஞாயிறு மாலைப் பொழுது. அப்போதுதான் மெரீனாவில் கூட்டம் சேரத் தொடங்கியிருந்தது. மணலின் கதகதப்பையும், கடலிலிருந்து வீசிய குளிர்ந்த காற்றையும் ஒரு சேர அனுபவித்தபடியே அலைகள் பாதத்தைத் தொடாதபடி சற்றுத் தள்ளி நுரை பொங்கிய கடலலைகளையே பார்த்தபடி நடந்துகொண்டிருந்தான் சுதன்.

அப்போது அவனுக்குப் பின்னால் தொலைவிலிருந்து எழுந்த, “சுதா….” என்ற குரலைக் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தான்.

அங்கே வசந்தி அவனை நோக்கி வேகமாக நடந்து வந்துகொண்டிருந்தாள். அந்தக் குளிர்ந்த காற்றிலும் அவளது முகத்தில் வியர்வைத் துளிகள் முத்து முத்துக்களாய் நின்றதைப் பார்த்தபடியே சுதன் நிற்க, “எத்தன முறைங்க உங்க நம்பருக்கு டிரைப் பண்றது? போன அட்டண்ட பண்ண முடியாத அளவுக்கு பிசியா சுதன்?” எனக் கேட்டபடியே அவனை முறைத்தாள்.

மேலும் படிக்க…

உனக்கும் சேர்த்து நான் ஒருவன் காதல் செய்வேன்…

என் தேடல்

உனக்காகத்தான்…

என் பயணம்

உனக்காகத்தான்…

என் இலக்கும்

உனக்காகத்தான்…

 

யுகம் யுகங்களாக இறந்து

மீண்டும் மீண்டும் பிறந்துகொண்டிருக்கிறேன்

உனக்காக…

 

இருவரும் சந்திக்கும்போது

காதல் மொழி வேண்டாம்…

விழிகள் இணைந்து

நேரத்தைக் கடக்க வேண்டாம்..

உதட்டோரம் சிறு சிரிப்பு,

கடைக்கண் பார்வை என

எதுவும் தேவையில்லை…

 

பெருஞ்சிந்தனையில் பேனாவைக் கடிக்கும்

சமயத்திலோ…

உறக்கம் வராமல் புரண்டு படுக்கும்

பொழுதிலோ – அல்லது

தனிமையை விரும்பி

அமர்ந்திருக்கும் காலத்திலோ

என் நினைப்பு உன்னுள் தோன்றி

மறைந்தால் போதும்…

 

உனக்கும் சேர்த்து

நான் ஒருவன் காதல் செய்வேன்…

 

சி.வெற்றிவேல்…

சாளையக்குறிச்சி

பேரன்புள்ள காதலிகளுக்கு…

பேரன்புள்ள காதலிகளுக்கு,

வெற்றிவேல், அந்தக் கடிதத்தை நீ அப்படித் தொடங்கியிருக்கக் கூடாது. அதை வன்மையாக ஆட்சேபனை செய்கிறேன் நான். நீ இப்போதிருக்கும் தருணத்தில்

“உச்சி வானில்index

மேகங்களுக்கிடையில் நீந்திக்கொண்டிருக்கும் நிலா

கீழே விழப்போகிறது…

மேற்கு வானம் எரிந்துகொண்டிருக்கிறது.

இதே போன்றதொரு மாலைப் பொழுதில்

இருவரும் உரையாடிக் கொண்டிருந்தோம்…

ஆனால்,

மேலும் படிக்க…