சிறுகதைப் போட்டி – 39 : வதுமை நன்மணம் – மா.மணிகண்டன்

“ஏலேய் இன்னும் கூட்டம் குறையல, பொறவாட்டி வா இல்லனா ஓரமா போய் நில்லு, அவசரம்னா கோயிலுக்கு பின்னாடிபக்கமா வந்து தொல. இனமா புளியோதரை சோறு போட்டா வீட்டுல இருக்குற பெரிய அண்டாவ தூக்கிட்டு வந்துருவானங்க,எச்சக்கல பயச்சாதி மவனுங்க”, என்று  சங்கிலியனைத் திட்டிக்கொண்டே தலயாரி வரிசையில் வந்து நின்ற பொற்கொடிக்கு புளியோதரையை இலையில் மடித்துக் கொடுத்தான்.

பெருமாக்கோயில் புளியோதரைக்கு அளவளாவிய மவுசு. புரட்டாசி சனிக்கிழம ஊரே பெருமாக்கோயில்ல தான் குடியிருக்கும். ஆனால் சங்கிலியன் போல சக்கிலிய சாதியில பொறந்தவங்களுக்கு பெருமாள் இடங்கொடுத்தாலும் ஊர் பெருமக்கள் இடங்கொடுப்பதில்லை. சங்கிலியனுக்கு மட்டும் இடங்கொடுத்தாள் பொற்கொடி.

மேலும் படிக்க…

சிறுகதைப் போட்டி – 38 : வரி எதிர்த்த வரிகள்! – ப்ரணா

வெயில் சுட்டெரித்துக்கொண்டிருக்கும் நண்பகல் நேரம். பிசிராந்தையார், அந்த நகரின் வீதியில் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். மனத்தில் சோழ மன்னனும், தான் காணாமலேயே நட்பு பூண்டுள்ள நண்பனுமான கோப்பெருஞ்சோழனை பற்றிய நினைவுகளில் திளைத்தபடியே வந்து கொண்டிருந்தார்.

வெயிற் சூடு ஏற ஏற எங்காவது இளைப்பாற எண்ணியவர் ஒரு அரச மரத்தடியில் ஒதுங்கினார்.

சிறுகதைப் போட்டி – 37 : சிறந்த பாடல் எது..? – வெ.கண்ணன்

சோழ மாமன்னன் கரிகாற் பெருவளத்தான் காவிரிபூம்பட்டினத்தில் தன் அரியணையில் அமர்ந்திருந்தான். அப்போது அவைப்புலவரான இரும்பிடர்தலையார்,

“வளவா, உன்னை காண செந்தமிழ் புலவர்கள் பலர் வந்துள்ளனர்”

“அவர்கள் என்னை சந்திக்க அனுமதி வேண்டுமா என்ன..? புலவர்களும் மக்களும் என்னை சந்திக்க எக்கனமும்  அனுமதி தேவையில்லை என்றான் கரிகாலன்”

சிறுகதைப் போட்டி – 36 : பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் – உ .தேவி பிரபா கல்யாணி

இரண்டாயிரத்து பதினெட்டாம் ஆண்டு .
ஜனவரி – இருபத்தொன்றாம் தேதி .
மதுரை இராஜாஜி மருத்துவமனை பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு , நர்மதாவும் கீதாவும் வந்து நின்றனர் . களைப்பு இருவரின் முகத்திலும் அப்பியிருந்தது .
“ஞாயித்துக்கிழமைன்னாலே  தலையே சுத்துது , நர்மி ” என்றார்  கீதா.

சிறுகதைப் போட்டி – 35 : விடியல் – மாலா உத்தண்டராமன்

அது ஓர் சிறிய கிராமம். ஏறக்குறைய ஆயிரம் வீடுகள் – ஒவ்வொன்றிலும் ஐந்து பேர் என்று வைத்துக் கொண்டால், மொத்தத்தில் – சுமார் ஐயாயிரம் பேர் வாழ்கின்றனர் என்பதை விட, தற்போது வேதனையோடும், கவலையோடும் பொழுது கடத்திக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை நிலை!  அந்த ஊர் முன்பு போல வளமாக இல்லை. திடீர் என வறட்சி நிலைக்கு தள்ளப் பட்டு விட்டது. ஊர் மக்களின் முகத்தில் புன்னகை மறைந்தோடி, இப்போது இனந்தெரியாத சோகம் அப்பியிருந்தது.

மேலும் படிக்க…