சிறுகதைப் போட்டி – 21 : பசலைக்கோர் பச்சிலை – இன்னம்பூரான்

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறாநோயும் பசலையும் தந்து

– திருக்குறள் .1183

வக்கீல் நெல்லையப்பப்பிள்ளை அவர்கள் கோர்ட் கச்சேரிக்குக்  கிளம்பறதே கண்கொள்ளாக்காட்சி. அவருடைய வண்டியை ஓட்டும் அகமதுக்கே மேலப்பாளையம் பள்ளி வாசலில் மரியாதை என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். இரட்டை மாட்டு வில்வண்டி. இரண்டு மாடும் கம்பீரமாக, சாயம் தோய்த்த கொம்புகளுடன், நிமிர்ந்து ஊரையே இளக்காரத்துடன் பார்க்கும். தார்க்குச்சிக்கு நோ சொல்லி விட்டார். டயர் சக்கரம்;

மேலும் படிக்க…

சிறுகதைப் போட்டி – 20 : வண்ண வண்ணக் குடைகள் – அகில்

விண்ணைத் தொட முயலும் மலைகள். விண்ணிலிருந்து கீழே வீழும் அருவிகள். வெள்ளியம் நாட்டில்  பச்சைப்பசேல் என மரங்களும் செடிகளும் கொடிகளும் சூரியன்  எட்டிப் பார்க்க இயலாத அடர்ந்த காடுகளும் மலை முழுவதும் நிறைந்திருந்தது. இனிப்பைத் தேடி வரும் எறும்பைப்போல   ஆய் எயினன்  என்னும் இந்த இனியவனைத் தேடி இரவலர் வரும்  நாட்டின் எல்லை சிறியது என்றாலும் பேரரசனை விட புகழ் மிக்கவன். முருகனைப் போன்ற அழகு வாய்ந்தவன். சூரபதுமனை அழித்த முருகனைப் போன்றே  வீரத்திலும் தீரத்திலும் சிறந்தவன்.

முழங்கால்  வரை நீண்ட கைகளை உடையவன். வாரி வாரி வழங்கியதால் சிவந்த கைகளை உடையவன்.  அகந்தை அற்ற அருளாளன்.

மேலும் படிக்க…

சிறுகதைப் போட்டி – 19 : செக்டார் 2403 [செல்வத்துப் பயனே ஈதல்] – ஜ.சிவகுரு

மாலை மங்கிக்கொண்டிருந்தது. போபோஸ் (Phobos), டெய்மோஸ் (Deimos) என்று இரண்டு நிலவுகளிலிருந்தாலும், அந்த மாலை நேரத்தில் செவ்வாயின் வானம் அதன் நிலத்தின் நிறத்தை பிரதிபலிப்பதாய், செந்நிறமாய் காட்சியளித்துக்கொண்டிருந்தது. அன்றைய பணிகளை எல்லாம் முடித்துவிட்டு தன் இருப்பிடம் செல்லத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தான் அவன். எப்போதும் போல ஏறியவுடன் வாயு வேகத்தில், வான மார்க்கத்தில் கொண்டு செல்லும் ஒரு பாட் (Pod), இன்றும் தன் வேலையைச் சிறப்பாக செய்யக் காத்திருந்தது. அவன் பணியில் சேர்ந்ததிலிருந்து இன்றுவரை, இந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் ஒரு நாள் கூட அந்த பாட் பழுதடைந்ததோ, நேரம் தவறியதோயில்லை.

மேலும் படிக்க…

சிறுகதைப் போட்டி – 18 : உயிர்ப்பசி உணர்ந்தவர்கள் – சில்வியாமேரி

1991ம் வருஷம் மே மாதத்தின் மூன்றாவது வாரத்தில் ஒருநாள்

வழக்கம் போல் அன்றைக்கும் காலையில் முருகேசன் கண் விழிக்கும் போது நீண்ட நேரமாகி விட்டிருந்தது. அவனுடைய அம்மா வீட்டில் இருக்கும் வரைக்கும் இந்தப் பிரச்னை இல்லை. அவள் இரவுகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு மேல் அவனை விழித்திருக்கவே விடமாட்டாள்.

அவன் புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தாலும் ஏதாவது எழுதிக் கொண்டிருந்தாலும், ‘போதுண்டா மூடி வச்சுட்டுத் தூங்குடா; நாளைக்குக் காலையில நேரத்தோட எழும்பி வேலைக்குப் போக வேணாமா…..!” என்று சொல்லி விளக்கை அணைத்துத் தூங்கச் செய்து விடுவாள்.

மேலும் படிக்க…

சிறுகதைப் போட்டி – 17 : பிசிராந்தையாரும் பேனா நட்பும் – சில்வியாமேரி

தமிழாசிரியர் வகுப்பிற்குள் நுழையவுமே மாணவர்கள் இரைச்சல் போடத் தொடங்கினார்கள். இது வழக்கமான நிகழ்வுதான். இதே அறிவியல் வகுப்பென்றால் அவர்கள் சகலத்தையும் மூடிக்கொண்டு அமைதியாக இருப்பார்கள். ஏனென்றால் அறிவியல் ஆசிரியர்கள் செய்முறைத் தேவின் போது மதிபெண்களில்  கைவைத்து விடுவார்கள். கைவைக்க வேண்டுமென்பது கூட இல்லை.

முழு ஆண்டுத் தேர்வின் போது பிடிக்காத மாணவர்கள் செய்முறைத் தேர்வை எழுதும் போது பக்கத்திலேயே போகாமல் அவர்கள் செய்வதை அப்படியே எக்ஸ்ட்ரனலிடம் கொடுத்து விட்டாலே மதிப்பெண்கள் குறைந்து விடும். ஆனால் பாவம். தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் எடுக்கும் ஆசிரியர்களிடம் அப்படி லகான் ஏதும் இல்லாததால் அவர்களை மட்டும் ஓட்டுவார்கள் மாணவர்கள். அதுவும் தமிழ் வகுப்பென்றால் கொஞ்சம் அதிகப்படியாகவே.

மேலும் படிக்க…