வானவல்லி முதல் பாகம் : 26 – கள்வனின் களவு

9

அப்படித்தான் பௌத்த மருத்துவ முறைக்கும், சமணர்களின் மருத்துவ முறைக்கும் வேறுபாடுகள் பல. பௌத்தர்கள் எந்த உயிர்களுக்கும் எந்தவித தீங்கும், வலியும் ஏற்படுத்த கூடாதென நினைப்பவர்கள். மனித உயிர்கள் உட்பட. அதைப்போலவே அவர்களின் மருத்துவ முறைகளும் வலி இல்லாமல் இருக்கும். நீண்ட காலம் நோய் குணமாகப் பிடிக்கும். ஆனால் சமணர்கள் அனைத்தையும் துறந்தவர்கள். வலி மற்றும் சுய உணர்வுகள் உட்பட! எந்த உயிர்க்கும் அறியாமல் கூட தீங்கிழைக்கக் கூடாதென எண்ணுபவர்கள். நடக்கும் போது கூட மயிலிறகால் தரையை விசிறிக்கொண்டே நடப்பவர்கள். ஆனால் அவர்கள் தங்களைத் தாங்கள் முழுவதுமாக வருத்திக் கொள்பவர்கள். அதன்படி அவர்களின் மருத்துவ முறையும் கடினமாகவும், வலி நிறைந்ததகாவும் இருக்கும். ஆனால் விரைவில் குணமடையச் செய்யும் தன்மையுடையது. உடல் வலி மற்றும் நோய் ஒரே நாளில் போகிறேன் என்று சொல்லிக்கொள்ளாமல் ஓடிவிடும். அவ்வளவு வீரியமான மருத்துவ முறை. பத்திரைத் தேவி சமண முனிவர்களிடம் கல்வியையும், மருத்துவத்தையும் பயின்றவள். அவள் செய்யும் மருத்துவம் வலி நிறைந்ததாக இருக்கும். ஆதலால் தான் கடும் வெட்டுக் காயங்களுடன் கண்ட காளனை ஊமத்தைப் புகை மூலம் மயக்கமடையச் செய்துவிட்டாள். அவள் அளிக்கும் மருத்துவத்தின் போது அவள் விழித்துக் கொண்டிருந்தால் அந்த வலியில் கத்தியே ஊரைக் கூட்டிவிடுவான் என்பதை அவள் ஏற்கெனவே அறிந்திருந்தாள்.

முதலில் நாயுருவிச் செடிகளை விளக்கினில் காட்டி மெல்ல சூடு செய்து கொண்டாள். பின்னர் எள்ளினைக் காயவைத்து ஆட்டியெடுத்த தூய நல்லெண்ணெய்யை கொதிக்கவைத்து அதில் முதலில் அரிவாள் மனைப் பூண்டையும் பின் அதில் நாயுருவி இலைகளைப் போட்டு நன்கு வதக்கினாள். பின் வதங்கிய நாயுருவி இலைகளைக் கசக்கி சூடான நாயுருவிச் சாரினையும் சேர்த்து மிதமான சூட்டுடன் குறுவாள் காயத்தில் விட்டாள். காயத்தின் ஆழத்தில் இறங்கிய மிதஞ்சூடான எண்ணெய் மற்றும் பூண்டு ஆகியவை கடும் எரிச்சலையும் வலியையும் கொடுக்க மயங்கிய நிலையிலும் காளன் வலியால் துடிக்கவே செய்தான். காயத்தின் அடி ஆழம் வரை பச்சிலைச் சாறு இறங்கி உடலில் ஊடுருவும் வகையில் காயத்தை இலக்கி பச்சிலைச் சாற்றினைப் பிழிந்து விட்டுக் கொண்டே இருந்தாள்.

பின்னர் வெட்டுவாய் பச்சிலையை உள்ளங்கையில் வைத்து கசக்கி அதன் சாறினை தோள் காயத்தில் விட அது குளிர்ச்சியுடன் ஊடுருவிய போது ஏற்பட்ட எரிச்சலிலும் அவன் துடிதுடித்துப் போனான்.

பின்னர் உடலில் உள்ள மற்ற வெட்டுக் காயங்களில் வெட்டுவாய் பச்சிலைச் சாற்றினை விட்டுப் பின் நுண் கிருமிகள் மற்றும் பூச்சிகள் அண்டாத வண்ணம் ஒவ்வொரு காயத்தின் மீதும் கல்லின் மீது தேய்த்த மஞ்சள் தூளைப் பூசி விட்டாள்.

அவனது உடலின் காயங்களைச் சுற்றி வீக்கங்களைக் கண்டவள் அவனுக்கு ஒத்தடம் கொடுக்கத் துணியைத் தேடியவள் கிடைக்காமல் அவளது முந்தானைத் துணியைக் கிழித்து அதில் வதக்கிய நாயுருவி இலைகளைப் உருண்டையாகச் சுருட்டி மிதமான சூட்டுடன் அவனது உடல் முழுவதும் ஒத்தடம் கொடுத்தாள். அவள் ஒத்தடம் கொடுக்கக் கொடுக்க வீக்கம் காணாமற் போய்க்கொண்டிருப்பதைக் கண்டவள் தனது மருத்துவத் திறமையை எண்ணி கர்வம் கொள்ளவே செய்தாள்.

கை, கால், உடலில் ஏற்பட்ட பெருங்காயங்களில் தனது முந்தானைத் துணியினால் வதங்கிய நாயுருவி இலைகளை வைத்து கட்டு கட்டவும் செய்தாள்.

பின் அவனுக்குக் காயத்தினால் காய்ச்சல் வராமல் தடுக்கக் கொண்டு வந்த பச்சிலைகளை அரைத்து அவனது நெற்றி மற்றும் மார்புப் பகுதிகளில் பூசி பத்துபோட்டு விட்டாள்.

மயக்க மருந்திற்கு மாற்று மருந்து கொடுத்து அவனை எழுப்பி விடலாமா எனச் சிந்தித்தவள் பின் அவன் இந்தக் காயங்களுடன் வலியுடன் விழித்திருப்பதை விட மயக்கத்தில் உறங்குவதே சிறந்தது என எண்ணி அவனது விழிகளையும் நாடியையும் பார்த்தவள் அவன் எப்படியும் நாளை மதியத்திற்குப் பிறகு தான் கண் விழிப்பான் என்பதை உணர்ந்து அந்த அறையிலேயே விட்டுவிட்டுச் சென்று விட்டாள்.

பத்திரைத் தேவி மாளிகையில் யாரும் பார்க்காத வண்ணம் தனது அறைக்கு வந்தபின் நெடுநேரம் உறங்கவே இல்லை. தான் செய்திருப்பது சரிதானா? எனப் பலவாறு சிந்தித்தாள். டாள்தொபியாஸ் இவனைச் சல்லடை போட்டுத் தேடும் போது இவனை இங்கு மறைத்து வைத்திருப்பது முறையில்லை என்பதை அவள் உணரவே செய்தாள். சோழ வீரர்களுக்குத் தகவல் கொடுத்துக் காளனைக் காட்டிக்கொடுத்து விடலாமா? என எண்ணினாள். இறுதியில் விடிந்ததும் அதைப் பற்றிச் சிந்தித்துக் கொள்வோம் என உறங்கிவிட்டாள்.

கண் விழித்துப் பார்த்தான் காளன். வெளியிலிருந்த பிரகாசமான வெளிச்சம் அவனது கண்களைக் கூச இறுக்கமாகக் கண்களை மூடிக்கொண்டு தான் எங்கிருக்கிறோம், நேற்றிரவு என்ன நேர்ந்தது? எனச் சிந்தித்து நடந்த நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றாக மனத்திரையில் கொண்டு வந்தான்.

டாள்தொபியாஸ் அறையை விட்டுச் சென்ற பிறகு நிதானமாகச் சிந்தித்தான் காளன். மரணத்தின் நாள் அறிந்து கொண்டால் உடல் உணர்ச்சிகளும், வலிகளும் மனதினை விட்டு நீங்கிவிடும் அல்லவா! அப்படித்தான் மரணத் தண்டனை நிறைவேற்றப்படுவது உறுதி என அறிந்த பின் அதிலிருந்து எப்படித் தப்பிப்பது என்ற சிந்தனையில் அவனது உடல் ரணத்தின் வலி மறைந்தே போய் விட்டது அவனுக்கு. மெல்ல கட்டிலிலிருந்து எழுந்து இத்தனை காவல் வீரர்கள் சூழ்ந்த பாதுகாப்பான அறையைவிட்டு எப்படித் தப்பிப்பது எனத் தீவிரமாகச் சிந்திக்கலானான்.

9 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here