சிறுகதைப் போட்டி – 27 : பயந்து ஓடிய பயம் – மாலா உத்தண்டராமன்

அவர்கள்

சமையலறையில் பாத்திரம் உருளும் சத்தம் கேட்டு கண் விழித்தாள் அவள். வயது இருபத்தி மூன்று. சடாரென்று படுக்கையிலிருந்து எழுந்து உட்கார்ந்து,கடிகாரம் பார்த்து அதிர்ந்தபோது-எதிரில் காபி டம்பளரோடு அவன் நின்றிருந்தான்.வயது இருபத்தியேழு.

குட் மார்னிங் என் செல்லமே.. வாயைக் கொப்புளிச்சிட்டு வா..சூடாக காபி குடி..புன்னகைத்துச் சொன்னான்.

அசந்து தூங்கித் தொலைச்சிட்டேன்..நீங்களாவது எழுப்பியிருக்கலாமே..ஏன் உங்களுக்கு இந்த சிரமம்..லேட்டா எழுந்தவளுக்கு காபி வேறயா.?”இன்முகம் காட்டிச்  சிணுங்கினாள்.

ராத்திரி மூணுமணியிலிருந்து உடம்பெல்லாம் நடுங்கிற அளவுக்கு உனக்கு செமகாய்ச்சல் டாக்டருகிட்டே போகலாம்னா வர மறுத்திட்டே.ஜுரமாத்திரை முழுங்கிட்டு சமாளிச்சிட்டே. அதனாலே தூங்கினது தப்பில்லே..அப்பத்தான் உடம்பு குணமாகும்..இப்போ காய்ச்சல் நின்னுடுச்சு பார்த்தியா?” வாஞ்சையோடு அவளது நெற்றியைத் தொட்டுப்பார்த்தான்.

உங்களுக்கும்தான் ஒருவாரமாக சளி,இருமல்..தொடர்ந்து மாத்திரை முழுங்கிட்டு வர்றீங்க. நான்தான் உங்களைச் சரியாகக் கவனிச்சுக்கணும்..அது மனைவியின் கடமை..

ஓ..அப்படியா சங்கதி.?அப்போ மனைவிக்கு உடம்பு முடியலைன்னா கணவன் கண்டுக்காமல்  இருக்கணுமோ..அதனால்தான் உனக்கு இட்லியும் தயார்பண்ணி வச்சிச்சாச்சு..இன்னிக்கு குளியல் வேணாம்..

அது வேறயா..உங்களை திருத்தவே முடியாதுங்க..நான் செஞ்சுக்கமாட்டேனா..உங்களுக்கு டிபன் வேணாமா ?”

அதுவும் தயார்..ஒரே பாத்திரத்திலே ஒரு டஜன் இட்லி..உனக்கு நாலு.எனக்கு நாலு. நம்ம செல்லப் பயலுக்கு நாலு.. சாப்பிட்டு நல்லா ஓய்வெடும்மா..நாளைக்கு டூட்டிக்குப் போயிக்கலாம்

நம்ம மகன் எங்கேங்க..?”

இங்கேயிருந்து எழுந்திருச்சுபோய் சோபாவில் தூங்கிட்டிருக்கான் சுட்டிக்குட்டி.

சரிங்க.எங்களைக் கவனிச்சது போதும்..நீங்க குளிச்சி,சாப்பிட்டு,டூட்டிக்குக் கிளம்புங்க.இப்பவே மணி ஒன்பது..

ஓகேம்மா..உங்க கட்டளைபடி நடந்துக்கிறேன்..

இந்த கிண்டலுக்கொண்ணும் குறைச்சலில்லை..ஒரேயடியாய் இன்னிக்கு உங்க லொல்லு தாங்க முடியலை..என்னை பழி வாங்கிட்டீங்ககொஞ்சலாக முறைத்தாள்.

தினமும் எனக்காக நீ கஷ்டப்படறே..இன்னிக்கு ஒருநாள் மட்டும் நான் உதவறேன் .. அவ்வளுதான் டியர்..கரம் குலுக்கினான்.

அடுத்த அரைமணி நேரத்திற்குள்-குளித்து, உடை மாற்றி,இட்லி சாப்பிட்டு முடித்து, “டார்லிங் நான் புறப்படறேன்..சாயங்காலம் சந்திப்போம்..மறுபடியும் உடம்பு வம்பு கொடுத்தால் போன் பண்ணு..உடனே வந்திடுவேன்..பைக்கை உசுப்பினான்.

நான் நல்லாயிட்டேன் மணாளா..என்னைப்பத்தி கவலை வேணாம்..நீங்க மெதுவா வண்டி ஓட்டுங்க கவனமாகப் போகணும்வாசல்வரை வந்து கையசைத்து வழி அனுப்பி வைத்தாள்.

  காமாட்சி

வயல்வெளியில் கூலிவேலை செய்து அந்த வருமானத்தில் கொஞ்சம் ஒதுக்கி,நிறைய சிரமங் களுக்கிடையே காமாட்சியை ஒருவழியாக பள்ளியிறுதி வகுப்பு வரை படிக்கவைத்தாள் விதவைத்தாய் மங்களம்.

அம்மா அம்மா..நான் டவுன்ல கூரியர் தபால் கம்பெனியில் பில் போடற வேலைக்குப் போகப் போறேன்..என் சினேகிதியின் அப்பா சிபாரிசு பண்ணி இந்த வேலையில் சேர்த்திருக்கார். காலையில் நம்மூர் பஸ்ஸிலே போயிட்டு சாயங்காலம் வீடு திரும்பிடு வேன்..டவுன் இங்கேயிருந்து மூணு கிலோமீட்டர் தூரம்தானே.. மாசம் ரெண்டாயிரம் ரூபாய் சம்பளம்..நம்ம குடும்பச் செலவுக்கு உதவுமே..நீ இனி வயல் வேலைக்குப் போகவேணாம் கெஞ்சினாள்.

முடியாது காமாட்சி.. சின்னவயசுப்பொண்ணு நீ..டவுனுக்குப் போயிட்டு வரதெல்லாம் சரிபட்டு வராது.. நான் அன்னாடம் மடியில் நெருப்பைக் கட்டிட்டுப் பதறணுமா.உனக்கு கஞ்சி கொடுக்க என்னால முடியும். கூலி வேலை செஞ்சி பழகிட்டேன்..ஒடம்புல தெம்பு இருக்கிற வரைக்கும் வேலையை விட்டு நிக்கமாட்டேன்கறாராய் மறுத்தாள்.

சரி உன் இஷ்டம்.போயிக்கோ.சினேகிதியும் என்னோட இருக்கிறதால பயமில்லைம்மா வீட்ல சும்மா அடைஞ்சு கிடக்கப் பிடிக்கலை. சரின்னு சொல்லும்மாபிடிவாதம் பிடித்தாள்.

அப்படின்னா பரவாயில்லை..சந்தோசமாப் போ..உனக்கும் பொழுது போகும்..பிரச்னை எதுவும் வந்தால் உடனே வேலை விட்டுடு..அரைமனசோடு சம்மதித்தாள்.

இரண்டாண்டுகள் தாய்-மகள் இருவரது உழைப்பின் மூலம் ஓரளவுக்கு பணப்பிரச்னை குறைந்து அமைதியான வாழ்க்கை நகர்ந்த சமயத்தில் எதிர்பாராத சோதனைகள் பூதாகரமாக முளைக்கத் துவங்கின.

வயல் வேலையில் ஈடுபட்டிருந்த மங்களத்தை,விஷப்பூச்சி கடித்துவிட-அதன் பாதிப்பால் திடீர் நோயாளியாகிப் படுத்தாள்.உடம்பெல்லாம் விஷம் பரவி, வீங்கிப்போய்,நம்பிக்கை இழந்து நாட்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்தாள்.எங்கே மகளை தனியாகத் தவிக்கவிட்டு செத்துவிடு வோமோவென்று அச்சம் தொற்றிக்கொண்டது. இறுதி ஆசையாக மகளை கலியாணகோலத்தில்  காண விரும்பினாள். அக்காவின் நிலைமை குறித்து சேதி கிடைத்து, அவளது சொற்பச் சொத்தையும் அபகரித்துக் கொள்ளும் அற்ப ஆசையோடு அப்போது தான் திடீரென்று ஊருக்கு வந்திருந்தான் மாணிக்கம். தூரத்துச் சொந்தம்; மங்களத்திற்கு தம்பி உறவு முறை. அவனிடம் மகளை ஒப்ப¨டைக்க முடிவெடுத்தாள் மங்களம்.

காமாட்சி..இனி பிழைக்க மாட்டேன்..என்  கடைசி விருப்பத்தை நீதான் நிறவேத்தணும்மா உனக்கும் மாமனுக்கும் நம்மூர் முருகன் கோயில்ல நாளைக்குக் காலையில் கலியாணம்..!

இக்கட்டான சூழலை நினைத்து விக்கித்து நின்றாள் காமாட்சி.

டவுனில் நேர்மையான உழைப்பை மட்டுமே இலட்சியமாகக் கொண்டு. என் கண்ணெதிரே, படிப்படியாக முன்னேறிட்டிருக்கிற இளைஞனை அம்மாவின் ஒப்புதலோடு மணம்புரிய விரும்பினேன். ஆனால், அடுக்கடுக்காக சோதனை வந்து இப்போ இருதலைக்கொல்லி எறும்பாய்த் தவிக்கிறேனே .. இந்த சமயம் என் காதலைப்பத்தி பேச்செடுத்தா அம்மா கதிகலங்கி உசிரை விட்டிடுவாங்க. காதலா ? அம்மாவின் கடைசி ஆசையா ?’ காமாட்சியின் உள்ளத்தில் யுத்தம் நடந்தது.முடிவில்-தாயின் விருப்பமே வெற்றி அடந்தது.

ஊரை வீட்டு மும்பை, பெங்களூரு என வெளி மாநில ஊர்களுக்கு ஓடி. பொறுப்பில்லாமல் சுற்றித் திரிந்து, சகோதரியின் சொத்துக்கு ஆசைபட்டு ஊர் பக்கம் வந்த ஒரு தீயவனுக்கு வேறு வழியில்லாமல் கழுத்தை நீட்டினாள் காமாட்சி. இந்த விஷயங்கள் ஏதும் அறியாமல்-மகளின் கலியாணக்காட்சியைக் கண்குளிரக் கண்டுவிட்டு சிலநாட்களில் கண்மூடினாள் தாய். சொத்தைக் காசாக்கிக்கொண்டு, காமாட்சியை சென்னைக்கு அழைத்துச் சென்று ஒரு சிறிய வாடகைவீட்டில் குடியமர்த்தினான் மாணிக்கம். நான்கு மாதங்கள் உருண்டோடின.

1 COMMENT

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here