சிறுகதைப் போட்டி – 21 : பசலைக்கோர் பச்சிலை – இன்னம்பூரான்

சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறாநோயும் பசலையும் தந்து

– திருக்குறள் .1183

வக்கீல் நெல்லையப்பப்பிள்ளை அவர்கள் கோர்ட் கச்சேரிக்குக்  கிளம்பறதே கண்கொள்ளாக்காட்சி. அவருடைய வண்டியை ஓட்டும் அகமதுக்கே மேலப்பாளையம் பள்ளி வாசலில் மரியாதை என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். இரட்டை மாட்டு வில்வண்டி. இரண்டு மாடும் கம்பீரமாக, சாயம் தோய்த்த கொம்புகளுடன், நிமிர்ந்து ஊரையே இளக்காரத்துடன் பார்க்கும். தார்க்குச்சிக்கு நோ சொல்லி விட்டார். டயர் சக்கரம்;

வண்டியின் கூடு அலங்காரமாக இருக்கும். பச்சைக்கலர்; சிவப்பு பார்டர் நெடுக. ஒரு பக்கம் கிருஷ்ண லீலை ஓவியம்; மறுபக்கம் ஆடவல்லானின் தாண்டவ நிருத்யம். உள்ளே நெல்லையப்பரும் காந்திமதி அம்பாளும் பிரத்யக்ஷம் என்றே சொல்லலாம்; அத்தனை அழகிய படம் அவர் சொன்னமாதிரி தான் லோக்கல் ரவி வர்மா பிச்சைக்கோனார் வரைந்திருந்தார், நிறங்களின் பேதங்களை நுட்பமாக கையாண்டு. சொகுசு மெத்தை. சாய்ந்து கொள்ள இரண்டு திண்டு. அவருக்கும் சரி; அகமதுக்கும் சரி; வீரனுக்கும், தீரனுக்கும் சரி (காளை மாட்டுக்கும் பேர் உண்டு, ஐயா.)  அவருடைய பழைய திருநெல்வேலி ஜாகையிலிருந்து பாளையங்கோட்டை ரோட்டில் இருக்கும் கச்சேரி வரைக்கும் சவாரி போவது டில்லி தர்பார் ஊர்வலம் மாதிரி. ஆடம்பரம், ஜம்பம், களை, ஆனந்தம், நிறைவு எல்லாம் கலந்த ஜில்ஜில் ரசவாதம் அந்த சவாரி. ஊர் ஜனங்கள் கூட இந்த அதிசய யாத்திரையை வந்து பார்த்து விட்டுப்போவார்களாம். பிள்ளைவாளுக்குக் கோர்ட்டிலும் ஏகப்பட்ட க்யாதி; சுற்று வட்டாரத்திலும் வெகுமதிப்பு. அவர் நாட்தோறும், பார்வதி மாமியுடன் நெல்லையப்பரை தரிசனம் செய்ய வருவதைப் பார்த்தால் தெரியும், அவருடைய அடக்கமும், இன்முகமும். தெக்கத்திய ஜமீன்கள் எல்லாரும் இவருடைய கட்சிக்காரர்கள். மறவர் குல பண்புகளை நன்கு அறிந்தவர். ஒரு நாள் ஊற்றுமலை ஜமீனுக்காக வாதாடுவார். மற்றொரு நாள் பாலவனத்தம் ஜமீன் கேஸில், ஊற்றுமலை தரப்பை வறுத்து எடுத்து விடுவார். ஆனாலும் யாருக்கும் அவரிடம் விரோதம் கிடையாது. ஏன்? மெச்சத்தக்கநட்பு தான் ஓங்கி நிற்கும். ஏதோ எனக்குத் தோன்றிய பெயர்களை சொல்கிறேன். உள்ளதை உள்ளபடி சொன்னால், நமக்குத்தான் பொல்லாப்பு. பாளையக்காரர்களும், 24 ஜமீன்களும் பத்துக்கு மேற்பட்ட சமஸ்தானங்களும் பிள்ளைவாளுக்கு வேண்டப்பட்டவர்கள். அப்போது போய் நான் ஊரையும், பேரையும் சொல்லி வாங்கிக்கட்டிக்கொள்ள வேண்டுமா என்ன? ஒரு உள்ளுறையை குறிப்பால் உணர்த்துகிறேன். ஊற்றுமலையும் சரி, நாலாவது தமிழ்ச்சங்க புகழ் பாண்டித்துரை தேவரின் பாலவனத்தமும் சரி, அவர்களால் தான் இன்று தமிழ் வாழுகிறது.  பெரியதனக்காரர்கள்

வீட்டுக்கல்யாணங்களில் இவருக்குத்தான் முதல் தாம்பூலம். தலைப்பாகையும், கோட்டும், டையும், பாம்பே நூறாம் நம்பர் வேஷ்டியை அவர் பஞ்சக்கச்சம் இழுத்துக்கட்டி, கால்ஜோடு ஃபாரினாகவும், என்னத்தான் டீக்டாக் ஆக நடை, உடை, பாவனைகளை அவர் கடைப்பிடித்தாலும், அவரிடமிருந்து ஒரு சிவனடியார் தோற்றம் தான் வெளிப்படும். முகவிலாசம் அப்படி. என்னே திருநீர் பட்டை நெற்றியில், ஒரு வட்டக்குங்கும திலகம்; அதற்க்குள் ஒரு சந்தன கீற்று! மெலியதொரு கரிக்கோடு. கட்சிக்காரர்கள் அவரை தெய்வமாகவே பார்த்தார்கள். ஒரு சமஸ்தானம், ‘நான் ப்ளெஷர் கார் வாங்கித்தாரேன்’ என்றார். இவரோ, ‘வேண்டாமப்பா! கார் ஓடினா செலவு. மாட்டு வண்டி நின்னா செலவு’ என்று சொல்லி சிரித்தார். மென்மையான நகைச்சுவை அவருடைய அலாதி சுபாவம். அவர் கோர்ட்டுக்கும் போகும் பெரும்பாலான வழக்குகளை முன்னாலேயே சமரசம் செய்து, தனக்கு வரவு குறைந்தாலும், கட்சிக்காரனுக்கு மிச்சம் பிடித்துக்கொடுப்பார். கோர்ட்டார் நேரத்தை வீணடிக்கமாட்டார். அதனாலே, கொஞ்சம் சுணங்கினாலும் எதிர்க்கட்சி வக்கீல்கள் கூட இவருடைய பேச்சை மீறமாட்டார்கள். ஆகமொத்தம் அவரொரு சான்றோன். அடடா! எதையோ சொல்ல வந்து, இவருடைய வரலாறு எழுதுகிறேனே! விஷயத்துக்கு வருவோம்.

ஒரு நாள் வீரவநல்லூரிலிருந்து அவருடைய பால்ய சிநேகிதன் சங்கரசுப்ரமணிய ஐயர் வந்திருந்தார். அங்கே ஜவுளிக்கடையில் குமாஸ்தா. கிட்டத்தட்ட குசேலர் கிருஷ்ணபரமாத்மாவை பார்க்க வந்திருந்த மாதிரி என்றாலும், ஒருவரை ஒருவர் விட்டுக்கொடுத்தது அவர்கள் வரலாற்றில் கிடையாது. எல்லாம் ஈக்வல் ஃபுட்டிங் தான். அவர் இரண்டு நாட்கள் டேரா போட்டிருந்தார். லோகாபிராமமாக எத்தனை பேசியிருந்தாலும், அவர் வந்த விஷயத்தைச் சொல்ல வில்லை. இவரும் கேட்க வில்லை. அவரவர் சுபாவம் அப்படி. தொக்கி நின்றது என்னமோ அந்தக்காலத்து வில்லங்கம் ஒன்று.  என்ன என்று கேட்கிறிர்களா? பொறுத்தாள்க.

உங்களுக்கு உமை நாச்சியாரை தெரியுமோ? அதான் ஊற்றுமலை ஜமீனின் வாரிசு ஒரே மகள். செல்லமாகத்தான் வளர்த்தார். ஆனாலும் ஜமீன் பண்பு, சம்பிரதாயங்கள், ராஜ குடும்பத்து நடை, உடை, பாவனை, குலக்கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை அவள் கடைபிடிக்கவேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார். ஆரம்பகாலத்தில் வீட்டிலேயே தான் படிப்பு; பாட்டுக்ளாஸ் உண்டு; ஆனால் நாட்டியத்துக்குத் தடா. அவள் சாரா டக்கர் காலேஜில் இண்டர்மீடியேட் படித்து வந்தாள். காரில் தான் போய்வருவாள். அதனாலேயே அவள் ஓரளவுக்கு தனிமையாக இருக்க நேர்ந்தது என்றால் மிகையாகாது. கூடப்படித்த சிவகாமி மட்டும் நெருங்கிய நட்பு. இருவரும் எங்கும் சேர்ந்தே தென்படுவார்கள். இருவருக்கும் தமிழ் மீது ஆர்வம் இருந்தது. அது வம்ச பரம்பரை சொத்து. சாரா டக்கர் காலேஜ் 1895ல் பெண்களுக்காக இந்தியாவில் முதலில் தொடங்கப்பட்டது. அங்கு சூடிகையான உமை நாச்சியாரை படிக்கவைக்கவேண்டும் என்று சிபாரிசு செய்ததே பிள்ளை அவர்கள் தான். திருநெல்வேலி-ராமநாதபுரம் பிராந்தியத்தில் எந்த விதமான ஆலோசனைக்கும் அவரைத்தான் அணுகுவார்கள்.

3 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here