சிறுகதைப் போட்டி – 7 : வருவான் காதல் தேவன் – அபிராமி பாஸ்கரன்

சோறுடைக்கும் சோழவள நாட்டில் திருவையாற்றுக்கு அருகே காவிரியின் தென்கரையில் அமைந்த திருவேதிக்குடி அன்று மிகுந்த பரபரப்புடன் காணப்பட்டது. புற்கள் மீது படர்ந்திருந்த பனித்துளி நல்லாளை, தன்னுள் அடக்கிவிடும் நோக்குடன் கீழ் திசை வானில் கதிரவன் மெல்ல உதித்துக் கொண்டிருந்தான். அதிகாலையின் அந்த அழகிய வேளையில் திருவேதிக்குடியில் சலசலப்பு மிகுந்திருந்தது. மக்கள் ஆங்காங்கே கூடி நின்று பேசும் வண்ணமிருந்தனர். பெண்கள் அதிகாலையில் செய்ய வேண்டிய தங்கள் அன்றாட வேலைகளையும் மறந்து சிறு சிறு கும்பலாக பிரிந்து நின்று பரபரப்புடன் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். ஆண்கள் ஆங்காங்கே நின்று பேசுவதும், விரைந்து செல்வதுமாக இருந்தனர். அந்த ஊரில் மட்டுமல்லாது சோழ தேசம் முழுவதுமே அன்று அதிகாலை இந்த காட்சிகளை காணும்படி இருந்தது. அதற்கு காரணம், முதல் நாள் இரவுக்கிரவே, சோழ நாட்டின் அரசர் ஆதித்த சோழரின் வீரர்களால், சோழ நாட்டில் பரவியிருந்த ஓர் செய்தி தான்.

அப்பொழுது சோழ தேசம் பல்லவ, பாண்டிய பேரரசுகள் போல் இல்லாமல் நிலப்பரப்பில் மிகவும் குறுகி இருந்தது. சங்க காலத்தில் புகழ் பெற்று விளங்கிய ஓர் பேரரசு கால ஓட்டத்தில் தன் பெருமையினை இழந்து, தற்பொழுது ஓர் சிற்றரசு போல் இருப்பதை எண்ணி சோழ தேசத்தில் கலங்காதவர்களே இல்லை எனலாம். தற்போது விஜயாலய சோழர் மற்றும் அவரது மகன் ஆதித்த சோழரின் முயற்சியால் சோழ நாடு கொஞ்சம் மீண்டும் தலையெடுக்க தொடங்கியுள்ளதை எண்ணி சோழ நாட்டு மக்கள் மனம் நெகிழ்ந்திருந்தனர். அந்த காலக்கட்டத்தில் பல்லவர்களுக்கும், பாண்டியர்களுக்கும் போர்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்ற வண்ணமிருந்தது. இதில் சோழ தேசம் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள ஒவ்வொரு முறையும் யார் பக்கமாவது நின்று போரிட வேண்டிய நிர்பந்தமும் இருந்தது. அந்த நிர்பந்தத்திற்கு ஏற்றாற் போல் சோழ நாட்டுப் படைகள் ஒவ்வொரு போரிலும் மாறி மாறி பாண்டிய படைகளுடனோ அல்லது பல்லவ படைகளுடனோ இணைந்து போரிட்டு கொண்டிருந்தன. அன்று அதிகாலை முதல் சோழ தேச மக்களிடையே நிலவிய குழப்பத்திற்கு காரணம், விரைவில் வரப் போகின்ற யுத்தத்தில் சோழ படைகள் யாருக்கு துணையாக நின்று போரிட போகிறது என்பது குறித்து தான். பாண்டிய பல்லவ போரினை விரைவில் எதிர்பார்க்கலாம் என்று மட்டுமே ஆதித்த சோழர் அனைத்து ஊர் சபைகளுக்கும் செய்தி அனுப்பியிருந்தார்; இந்த முறை யார் பக்கம் துணையாக நின்று போரிட போகிறோம் என்பது குறித்த தகவல் ஏதுமில்லாததால் சோழ நாட்டு மக்கள் குழம்பி போயினர். சோழ நாட்டு படைகள் இம்முறை யார் பக்கம் துணையாக போரிட போகின்றன என்பது குறித்து தான் அந்த அதிகாலை வேளையில் சோழ தேசமெங்கும் வாதங்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தன. சோழப்படை இம்முறை இணைய போவது அபராஜித பல்லவரின் படையுடனா அல்லது வரகுணவர்ம பாண்டியரின் படையுடனா என்பது புரியாத புதிராக இருந்தது. யார் பக்கம் துணையாக நின்று போரிட்டால் சோழ தேசத்திற்கு நன்மை என்று ஆங்காங்கே மக்களிடையே பரபரப்பான விவாதங்கள் நடைபெற்றது. இதே நிலை தான் திருவேதிக்குடியிலும் காணும்படியாக இருந்தது.

ஊர் முழுக்க அத்தனை விவாதங்கள் நடைபெற்று மக்கள் அனைவரும் பரபரப்பை அடைந்திருந்த அந்த சமயத்தில், இவற்றில் எதுவுமே ஒரு நங்கையின் இதயத்தில் பதியவில்லை. தன் இல்லத்தினுள் கயிற்றுக்கட்டிலில் படுத்திருந்த அவளது கவனம் வேறெதிலோ லயித்திருந்தது. வெளியில் நடைபெறும் சலசலப்புகள் எதுவும் அவளது கவனத்தை கலைக்கவில்லை. அவளது பாதி திறந்து, பாதி மூடியிருந்த விழிகள் அந்த வீட்டின் மேற்கூரையை நோக்கிக் கொண்டிருந்தன. அவள் ஒரே இடத்தை வெகு நேரம் நோக்கி கொண்டிருந்ததில் இருந்து அவளது சிந்தனை ஏதோ ஒரு விஷயத்தில் நிலைத்திருந்ததை யூகிக்கும்படி இருந்தது. கோவில்களில் செத்துக்கப்படும் தேவதையின் சிற்பம் போல் அழகுடன் விளங்கிய அந்த நங்கையின் பெயர் முத்துநகையாள். முத்துநகையாள் தன் இல்லத்தின் மேற்கூரையை பார்த்தவாறு கயிற்றுக்கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டு, பழைய சிந்தனைகளில் மூழ்கியிருந்தாள்.

சில மாதங்களுக்கு முன் ஒரு முன்மாலை வேளையில், திருவேதிக்குடியில், சிலம்புக்கழி போட்டி நடைபெற்றது. ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஓர் திறந்த வெளியில் கூடியிருக்க, அவ்வூர் இளைஞர்கள் சிலம்புக்கழி போட்டியில் ஈடுபட்டனர். போட்டி வெகு சுவாரசியமாக சென்றுக் கொண்டிருந்தது. இளைஞர்களிடையே சிலம்பு சண்டையில் கடும்போட்டி நிலவினாலும், அனைவரையும் ஒவ்வொருவராக வெற்றிக்கொண்டு, போட்டியில் நிலைத்து நின்றுக்கொண்டிருந்தான் தீரன் என்னும் பெயர் கொண்ட இளைஞன். பெயருக்கு ஏற்றாற்போல் நல்ல தீரத்துடன் விளங்கிய அவனை சிலம்பு சண்டையில் எதிர்த்து போரிட்டு யாராலும் வெற்றிக்கொள்ள இயலவில்லை. அவனது ஆஜானுபாகுவான தோற்றமும், அவனது விழிகளில் இருந்த கூர்மையும், நெரித்த புருவமும், அவனது முகத்தில் அடர்ந்து வளர்ந்திருந்த தாடியும், முறுக்கிவிடப்பட்ட மீசையும், அகன்ற மார்பும், திண்ணிய தோள்களும், கட்டுக்கோப்பான தேகமும் அவன் ஒரு சிறந்த வீரன் என்பதை சொல்லும்படி இருந்தன. அவனது சிலம்புக்கழி சுழன்ற வேகத்திற்கு யாராலும் ஈடுகொடுக்க இயலவில்லை. அவனுடன் அதிக நேரம் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தவன் அவனது நண்பன் நந்தன் மட்டுமே. நந்தனும் சிறந்த சிலம்பாட்ட வீரன் தான் என்றாலும், தீரனது வீரம் நந்தனை விட அதிகமாக அன்று வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இருவருமே ஒருவரையொருவர் எந்த வித தீவிர காயத்திற்கும் ஆளாக்கிவிட கூடாது என்ற கவனத்துடனே சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். தீரன் நந்தனின் வலது கையினையே குறி வைத்து சிலம்பத்தை சுற்றிக் கொண்டிருந்தான்; நந்தனது கையில் இருந்து அவனது சிலம்புக்கழியினை தட்டிவிட்டு வெற்றிக்கொள்ள நேரம் எதிர்நோக்கி சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தான். ஆனால், நந்தனுக்கோ தீரனது தாக்குதலில் இருந்து தன்னை காத்துக் கொள்ளவே நேரம் சரியாக இருந்தது.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here